Τραπεζικοί κύκλοι αναφέρουν ότι πολλοί Ελληνες πελάτες, και ιδιαίτερα εκείνοι των οποίων οι καταθέσεις προέρχονται από κληρονομιές, είναι αυτοί που ζητούν την άμεση αποστολή των χρημάτων τους σε τρίτες χώρες, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους ότι η φορολόγηση των κεφαλαίων από κληρονομιά αγγίζει στην ελβετογερμανική συμφωνία το 50% (ενώ ο μέσος φόρος είναι 26,75% για του υπόλοιπους Γερμανούς κατόχους ελβετικών λογαριασμών). Επειδή, λοιπόν, φοβούνται ότι ανάλογοι θα είναι οι συντελεστές και στην ελληνική περίπτωση, σπεύδουν να πάρουν τα μέτρα τους.
Η ελβετική πλευρά κατέστησε σαφές στον υφυπουργό Οικονομικών Γιώργο Μαυραγάνη, κατά τη διάρκεια των συνομιλιών του με τον Ελβετό ομόλογό του Μίχαελ Αμπιλ, ότι μια συμφωνία για τα θέματα φορολογίας δεν θα είναι δυνατόν να τεθεί σε ισχύ πριν από την 1η Ιανουαρίου του 2014. Κι αυτό, όχι μόνο επειδή η ελβετική Βουλή συνεδριάζει μόλις 4 φορές τον χρόνο για να εγκρίνει σχέδια νόμου σαν και αυτή τη συμφωνία, αλλά και επειδή η ελβετική πλευρά τελεί εν αναμονή της τύχης του δημοψηφίσματος για τις αντίστοιχες συμφωνίες με τη Γερμανία, την Αυστρία και τη Βρετανία. Το δημοψήφισμα, αν συγκεντρωθούν οι απαραίτητες 50.000 υπογραφές ώς τις 27 Σεπτεμβρίου, θα διεξαχθεί στις 25 Νοεμβρίου 2012 και η έκβασή του θα επηρεάσει και την ελβετοελληνική συμφωνία.
Για την ελβετική πλευρά μια συμφωνία με την Ελλάδα, αλλά και με άλλες χώρες με αντίστοιχο πρόβλημα, π.χ. την Ιταλία, αποτελούν απόλυτη προτεραιότητα, όπως τόνισε ο πρόεδρος της Ελβετικής Ενωσης Τραπεζών, Πατρίκ Οντιέρ, σε ομιλία του στη Ζυρίχη, δύο ημέρες μετά τη συνάντησή του με τον Ελληνα υφυπουργό. Με αυτές τις συμφωνίες η Ελβετία επιδιώκει μια «κανονικοποίηση» των καταθέσεων (Regularisierung) που υπάρχουν στα τραπεζικά της ιδρύματα, με μια εφάπαξ πληρωμή και την αποφυγή της παροχής διοικητικής συνδρομής, όπως ισχύει στις χώρες της Ε.Ε. για φορολογικά αδικήματα.
Στην Ελβετία η φοροδιαφυγή αποτελεί διοικητικό παράπτωμα και το απόρρητο των καταθέσεων για Ελβετούς και αλλοδαπούς πελάτες απολαύει ενισχυμένης προστασίας. Κάποια στιγμή, μετά την ένταση της αντιπαράθεσής της με τις ΗΠΑ και την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, πάντως, η κυβέρνηση στη Βέρνη αντελήφθη ότι δεν είναι σε θέση να διατηρήσει το προηγούμενο καθεστώς, καθώς οι μεν Αμερικανοί με το καθεστώς «προστασίας μαρτύρων» αντλούσαν διαρκώς στοιχεία για τον ρόλο των ελβετικών τραπεζών στη φοροδιαφυγή στις ΗΠΑ, απειλώντας τα μεγάλα ελβετικά ιδρύματα ακόμα και με στέρηση της άδειάς τους, οι δε γερμανικές αρχές αγόραζαν το ένα CD με ονόματα πελατών πίσω από το άλλο, βαφτίζοντας την πρακτική τους αυτή «νόμιμη».
Την άνοιξη του 2010, ο μέχρι τότε πολιτικός διευθυντής του ελβετικού υπουργείου Εξωτερικών Μίχαελ Αμπιλ τοποθετήθηκε υφυπουργός για Διεθνείς Οικονομικές Σχέσεις. Ο κ. Αμπιλ είχε διαπραγματευτεί για τη χώρα με τις αμερικανικές αρχές για το κατά πόσον η UBS θα παρέδιδε στοιχεία για 10.000 πελάτες της που κατά τους Αμερικανούς φοροδιέφευγαν. Ταυτόχρονα ο ΟΟΣΑ τοποθέτησε την Ελβετία στις περιοχές της «γκρίζας ζώνης» των χωρών που δεν συνεργάζονται και αποτελούν φορολογικό παράδεισο.
Οι κινήσεις αυτές οδήγησαν σε «αλλαγή πλεύσης» την Ελβετία και στην αναζήτηση -εκτός των άλλων- λύσεων στις διμερείς συμφωνίες με τη Βρετανία, την Αυστρία και τη Γερμανία (που δεν έχει κυρωθεί). Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ευρωπαίος επίτροπος Κατά της Απάτης και για τον Λογιστικό Ελεγχο, Λιθουανός Αλγκιρντας Σεμέτα, κατήγγειλε αυτές τις συμφωνίες λέγοντας ότι νομιμοποιούν τους φοροφυγάδες και τιμωρούν τους συνεπείς φορολογουμένους.
Την ίδια επιχειρηματολογία ακολουθεί όχι μόνο η σοσιαλδημοκρατική αντιπολίτευση στη Γερμανία, αλλά και η γαλλική κυβέρνηση που διαχρονικά είναι εναντίον οποιασδήποτε παρόμοιας συμφωνίας με τους Ελβετούς. Ετσι προβάλλει ανάγλυφα και η δυσκολία της ελληνικής κυβέρνησης.
«Παράδεισοι»
Αν η φορολόγηση προχωρήσει τελικώς με υψηλό συντελεστή, όπως φαίνεται να είναι και το πιθανότερο ενδεχόμενο αυτή τη στιγμή, τότε οι καταθέσεις αναμένεται ότι θα το «σκάσουν» από την Ελβετία για τρίτες χώρες και σε τράπεζες που δεν έχουν σχέση με τις ελβετικές. Αυτή τη στιγμή, υπάρχουν 10 κράτη όπου η συμφωνία δεν έχει καμία δικαιοδοσία (μεταξύ αυτών η νήσος Μαν και το αμερικανικό Ντέλαγουερ).
Αν πάλι οι Ελβετοί επιβάλουν χαμηλό συντελεστή, θα κατηγορηθούν ότι ωφελούν τους φοροφυγάδες, και αυτό είναι κάτι που υπό τις παρούσες συνθήκες, της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, δεν το θέλουν καθόλου για ευνόητους λόγους.
Το αντεπιχείρημα είναι ότι η Ελλάδα θα πάρει με την εφάπαξ πληρωμή ένα μεγάλο ποσό από την Ελβετία. Στην περίπτωση της Αυστρίας, υπολογίζεται ότι έφτασε στο 1 δισ. ευρώ. Ο υφυπουργός Οικονομικών Γ. Μαυραγάνης και οι συνεργάτες του διαβεβαιώνουν πάντως ότι η συμφωνία θα κλείσει και ότι αν δεν υπήρχε η καθυστέρηση των εκλογών, αυτό θα είχε ήδη γίνει. Για την ελληνική κυβέρνηση, το θέμα εξακολουθεί να αποτελεί προτεραιότητα, υπό την έννοια ότι απ’ όπου μπορεί να αντλήσει έσοδα συνιστά μεγάλη επιτυχία. Βεβαίως, το γεγονός ότι κατά καιρούς είχε τη δυνατότητα να πράξει το ίδιο μέσω των διαφόρων CDs, που εμπεριείχαν πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία τα οποία δεν αξιοποιήθηκαν ποτέ, αποδεικνύει και στην πράξη ότι η απόσταση που χωρίζει την καλή διάθεση από την ενέργεια είναι μεγάλη...
(Πηγή: Καθημερινή)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
