Τα ξένα ομόλογα, κυρίως γερμανικά ή γαλλικά, εξακολουθούν να προσελκύουν το ενδιαφέρον, αλλά όπως εξηγούν τραπεζικά στελέχη έχουν περάσει σε δεύτερη μοίρα, καθώς οι αποδόσεις τους είναι πλέον σχεδόν μηδενικές. Η υψηλή ζήτηση που προηγήθηκε τον τελευταίο χρόνο έχει οδηγήσει τις τιμές πάνω από το 100 και σε συνδυασμό με την προμήθεια που καταβάλλουν οι επενδυτές οδηγούν σε εκμηδενισμό της απόδοσης ακόμη και για τίτλους τριετούς διάρκειας.
Στο κυνήγι της ασφάλειας με μια στοιχειώδη ικανοποιητική απόδοση πρωτοστατούν πλέον τα αμοιβαία κεφάλαια που διατίθενται στην Ελλάδα μέσω των θυγατρικών των τραπεζών και καθώς οι τίτλοι τους είναι ονομαστικοί, οι κάτοχοί τους πρoσδοκούν ότι ακόμη και στην περίπτωση επαναφοράς στη δραχμή θα επωφεληθούν από τη ρευστοποίηση των τίτλων σε ευρώ. Η αλήθεια γύρω από αυτές τις επενδύσεις ωστόσο είναι ασαφής, στον βαθμό που κανείς δεν γνωρίζει με ασφάλεια πώς θα αντιμετωπιστούν σε περίπτωση επαναφοράς στη δραχμή.
Αντίστοιχες προσδοκίες καλλιεργούνται και για τα επενδυτικά ασφαλιστικά προϊόντα τύπου unit linked, οι θεματοφύλακες των οποίων είναι θυγατρικές πολυεθνικών ομίλων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα. Δεν είναι τυχαίο ότι οι πωλήσεις σε unit linked προϊόντα εκτοξεύθηκαν στα ύψη τόσο το 2011 όσο και το πρώτο τρίμηνο του 2012, κόντρα στο κύμα υποχώρησης των παραδοσιακών ασφαλιστικών προγραμμάτων, που υποχώρησαν κατά 11,4%, εξαιτίας των μαζικών ρευστοποιήσεων συμβολαίων που αυξήθηκαν κατά 40% το 2011. Η διάθεση στην αγορά εκδόσεων επενδυτικών ασφαλιστικών προϊόντων από ξένους πολυεθνικούς ομίλους, που προωθήθηκαν μαζικά με την προσδοκία προστασίας σε περίπτωση επαναφοράς στη δραχμή, οδήγησε την αγορά σε άνοδο της τάξης του 25,8% το 2011, ενώ ανάλογη εικόνα υπάρχει και τις τελευταίες κρίσιμες ημέρες κορύφωσης του πανικού. Τα χρήματα που τοποθετήθηκαν προέρχονται από προθεσμιακές καταθέσεις, ακόμη και μικρής αξίας της τάξης των 5.000 ή 10.000 ευρώ.
(Πηγή: Καθημερινή)
