Στα όριά του καλείται να κινηθεί το τραπεζικό και το συνταξιοδοτικό-ασφαλιστικό σύστημα της χώρας με δεδομένη την πρόθεση των ευρωπαίων εταίρων να προχωρήσουν σε «βαθύ» κούρεμα του ελληνικού χρέους.
Από τις διαπραγματεύσεις του Σαββατοκύριακου έγινε ξεκάθαρο ότι οι ηγέτες της Ευρωζώνης ζητούν από τους ιδιώτες επενδυτές να συνεισφέρουν, αποδεχόμενοι μείωση της αξίας των ελληνικών τίτλων που κατέχουν κατά ποσοστό που εμφανίζεται να κινείται μεταξύ 40 - 60%.
Από τις πληροφορίες που διέρρευσαν, εδώ και μέρες έχουν αρχίσει οι επαφές με τις μεγάλες τράπεζες ώστε να πειστούν να αποδεχθούν εθελοντικά απομείωση της αξίας των ελληνικών ομολόγων σε μεγάλο ποσοστό της προαναφερθείσας τάξεως. Τούτο υπό την απειλή ενός πιστωτικού γεγονός που όλοι απεύχονται.
Από την πλευρά τους, οι ιδιώτες κάτοχοι των ελληνικών ομολόγων φέρονται διατεθειμένοι να αναλάβουν μεγαλύτερες απώλειες, αλλά υποστηρίζεται ότι είναι ακόμα μακριά από μια συμφωνία με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.
Οπως μετέδωσε το Reuters, ανώτατο τραπεζικό στέλεχος δήλωσε την Κυριακή ότι οι τραπεζίτες αυξάνουν την προσφορά τους για "κούρεμα" στο 40%, ενώ οι πολιτικοί απαιτούν να συμφωνήσει ο ιδιωτικός τομέας σε κούρεμα τουλάχιστον 50%.
Με δεδομένες αυτές τις εξελίξεις, οι ηγέτες της ευρωζώνης εμφανίζονται να ζητούν από τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αύξηση του βασικού δείκτη κεφαλαιακής επάρκειας Core Tier 1 στο 9% κατόπιν και της καταγραφής των κρατικών ομολόγων που έχουν στα χέρια τους, σε τιμές αγοράς. σύμφωνα με stress test που διενήργησε πρόσφατα εσωτερικά το European Banking Authority (EBA).
Εν τούτοις αμέσως μετά τη Σύνοδο κυκλοφόρησαν ευρέως στα ξένα ΜΜΕ πληροφορίες ότι οι ανάγκες ανακεφαλαιοποίησης των ευρωπαϊκών τραπεζών περιορίζονται σε 100-108 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό όμως δεν συνάδει με αποτίμηση των ευρωπαϊκών ομολόγων mark to market και με Core Tier 1 στο 9%, κάτι που έχει προκαλέσει έντονες απορίες στους αναλυτές. Αντιθέτως "ταιριάζει" εφόσον οι δείκτες επάρκειας παραμείνουν κοντά στο 7%.
Με τις δηλώσεις των ηγετών Γερμανίας και Γαλλίας, ξεκαθάρισε ότι η διαδικασία της ανακεφαλαιοποίησης θα γίνεται υποχρεωτικά σε τρία στάδια. Πρώτα θα αναζητούνται από τις τράπεζες ιδιωτικά κεφάλαια, εν συνεχεία αν δεν βρίσκουν θα καταφεύγουν στο κράτος στο οποίο ανήκουν και μόνο στην έσχατη περίπτωση θα διασώζονται από το EFSF, επί του οποίου ακόμη δεν υπάρχουν οριστικές αποφάσεις (αναμένονται και αυτές την Τετάρτη) για την δύναμη πυρός που θα διαθέτει και τον τρόπο που θα λειτουργεί.
Σε κάθε περίπτωση όμως, εφόσον το "κούρεμα" είναι μεγάλο, οι ελληνικές τράπεζες καλούνται να βρουν άμεσα κεφάλαια προκειμένου να αποφύγουν την προσφυγή στο Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, κάτι που θα σήμαινε ουσιαστικά την κρατικοποίηση τους. Οσο δε μεγαλώνει το ποσοστό του κουρέματος, τόσο ποιο αναπόφευκτη φαντάζει η ένταξη τους στο Ταμείο.
Σημειώνεται ότι σε κάθε περίπτωση θα υπάρξουν διαδικασίες που θα κρατήσουν μήνες, πριν καταλήξουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Ελάχιστο όριο θεωρούνται οι έξι μήνες, ενώ ειδικά για τις ελληνικές τράπεζες (για τις οποίες το πόρισμα της BlackRock δεν αναμένεται να υπάρχει πριν το Φλεβάρη), μια τέτοια διαδικασία ενδεχομένως θα ολοκληρωθεί το Σεπτέμβριο του 2012.
Ερωτηματικό ωστόσο παραμένει το τι μέλει γενέσθαι με τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία, δεδομένου ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο για τις τράπεζες θα υπάρξει «δίχτυ προστασίας» με απόλυτη ισχύ σε ότι αφορά τις καταθέσεις, οποιουδήποτε μεγέθους και την λειτουργία του τραπεζικού συστήματος.
Το ποσό των ομολόγων που κατέχουν τα ταμεία της χώρας δεν είναι ξεκάθαρο. Από απάντηση του υπουργού Απασχόλησης κ. Κουτρουμάνη σε ερώτηση του Μάκη Βορίδη προκύπτει ότι τα ασφαλιστικά ταμεία έχουν σήμερα ομόλογα ονομαστικής αξίας 7,8 δισ. ευρώ. Αλλες πληροφορίες ανεβάζουν το συγκεκριμένο ποσό σε πολύ υψηλότερο μέγεθος.
Οι απώλειες που θα υποστούν τα Ταμεία θα πρέπει να καλυφθούν από εγχώριες πηγές, όπως για παράδειγμα από τμήμα των φορολογικών εσόδων, προκειμένου να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους.
Ακριβή η διάσωση
Οι εξελίξεις έτρεξαν μετά την παρουσίαση στους Ευρωπαίους ηγέτες «άκρως εμπιστευτικής» έκθεσης της τρόικα, για τη βιωσιμότητα του χρέους. Κατά την έκθεση, η μόνη λύση προκειμένου να μην απαιτηθεί δυσανάλογη αύξηση των πρόσθετων διακρατικών δανείων προς την Ελλάδα, σε σχέση με τις αποφάσεις της 21ης Ιουλίου, είναι κούρεμα του χρέους σε ποσοστό 50% ή και 60%.
Όπως αναφέρεται στο ίδιο κείμενο η επιδείνωση της δημοσιονομικής και οικονομικής κατάστασης στην Ελλάδα είναι τόσο μεγάλη που πλέον - εάν δεν υπάρξει σημαντική πρόσθετη αναδιάρθρωση των ιδιωτικών δανείων- θα απαιτηθεί πρόσθετη «θεσμική» χρηματοδότηση ύψους 252 δισ. ευρώ, προς την Ελλάδα την επόμενη δεκαετία (έως το 2020).
Το ποσό αυτό είναι διπλάσιο από τα 109 δισ. ευρώ που είχαν αρχικά υπολογιστεί.
Σύμφωνα πάντα με την έκθεση, προκειμένου να διατηρηθεί η πρόσθετη χρηματοδότηση που θα χρειαστεί η Ελλάδα στα επίπεδα που είχαν υπολογιστεί τον Ιούλιο, θα πρέπει να υπάρξει απομείωση της αξίας των ελληνικών ομολόγων κατά 60%, ενώ αν περιοριστεί στο 50% οι νέες δανειακές ανάγκες θα είναι ελαφρά περισσότερες, στα 114 δισ. ευρώ ή περίπου 5 δισ. υψηλότερες απ' ότι είχε αρχικά υπολογιστεί.
Αντιδράσεις από τις τράπεζες
Στις... προσταγές της Ε.Ε. προς τους ιδιώτες να αποδεχτούν κούρεμα έως και 60% για το ελληνικό χρέος οι τραπεζίτες φέρονται να αντιπροτείνουν, σύμφωνα με πληροφορίες διεθνών πρακτορείων, την απομείωση της αξίας των ελληνικών ομολόγων κατά περίπου 40%.
Το παζάρι είναι σκληρό και σύμφωνα με ρεπορτάζ της βρετανικής εφημερίδας Telegraph οι αξιωματούχοι της Ε.Ε. έφτασαν στο σημείο να απειλούν ότι θα να οδηγήσουν και επισήμως την Ελλάδα σε χρεοκοπία πυροδοτώντας «πιστωτικό γεγονός» στην περίπτωση που οι τράπεζες αρνηθούν να αποδεχθούν haircut 50%.
Στις εξελίξεις παρενέβη με άρθρο του και ο Λουκάς Παπαδήμος δηλώνοντας αντίθετος στο ενδεχόμενο μεγάλης μη-εθελοντικής αναδιάρθρωσης του χρέους. Σημείωσε πως «οι δυσμενείς συνέπειες μιας μη εθελοντικής αναδιάρθρωσης και μιας χρεοκοπίας, δεν περιορίζονται στο κόστος της ανακεφαλαιοποίησης των εγχώριων τραπεζών και της στήριξης των συνταξιοδοτικών ταμείων. Οι επιπτώσεις στην εμπιστοσύνη, στην ρευστότητα του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και στην πραγματική οικονομία είναι πιθανό να είναι σημαντικές, αν και είναι δύσκολο να προβλεφθούν και να ποσοτικοποιηθούν. Τέτοιες επιπτώσεις θα υπονόμευαν επίσης την διαδικασία δημοσιονομικής προσαρμογής, ιδιαίτερα αν η αναδιάρθρωση του χρέους προκαλέσει πιστωτική κρίση. Η ΕΚΤ δεν θα δέχονταν ως εχέγγυο ομόλογα που έχουν υποβαθμιστεί σε αξιολόγηση "default". Έτσι, θα ήταν απαραίτητο να παρασχεθεί πιστωτική ενίσχυση για να βελτιωθεί η ποιότητα αυτών των εχεγγύων με κόστος το οποίο τελικά θα επωμίζονταν η ελληνική κυβέρνηση.
(Πηγή: euro2day.gr)
