Παράλληλα, πέραν του νέου -προκρούστειας λογικής- ενιαίου μισθολογίου στο Δημόσιο, τους δήμους και τα Νομικά Πρόσωπα, τίθεται επιπλέον και όριο 1.900 ευρώ μικτά στις μέσες μηνιαίες αμοιβές. Και το όριο αυτό επεκτείνεται και στις δημόσιες επιχειρήσεις και ΔΕΚΟ (Αγροτική Τράπεζα, Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, ΕΛΤΑ, ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, αστικές συγκοινωνίες, ΟΣΕ κ.ά.).
Υπό αυτή την έννοια το ενιαίο μισθολόγιο επεκτείνεται και στις ΔΕΚΟ, με αποτέλεσμα τη δεύτερη, εντός 18 μηνών, παρέμβαση στις συλλογικές συμβάσεις. Ετσι καταρρακώνεται κάθε έννοια διαπραγμάτευσης και καταπατάται η συνταγματική πρόβλεψη περί της ελευθερίας του συνεταιρίζεσθαι.
1.900 στο πηλίκον
Το εν λόγω ποσό των 1.900 ευρώ θα είναι μικτά, εκτός των εργοδοτικών εισφορών, και θα αποτελούν το μέσο όρο του συνόλου των αμοιβών. Κοντολογίς, ο... επιτηρητής θα διαιρεί το συνολικό μηνιαίο κόστος της μισθοδοσίας διά του αριθμού των εργαζομένων και το πηλίκον θα πρέπει να είναι μικρότερο των 1.900 ευρώ. Αρα ο μέσος καθαρός μισθός των υπαλλήλων θα είναι μείον τις εργατικές ασφαλιστικές εισφορές (15%-20%) και τις κρατήσεις για την εφορία (Φόρος Μισθωτών Υπηρεσιών).
«Δεν φτάνει που θέλουν να ιδιωτικοποιήσουν το αγαθό που λέγεται νερό, επιπλέον θέλουν να πουλήσουν φτηνά την ΕΥΔΑΠ και, επιπλέον, να δώσουν τους εργαζομένους σαν είλωτες» δήλωσε ο πρόεδρος των εργαζομένων στην εταιρεία ύδρευσης (ΟΜΕ/ΕΥΔΑΠ), Βαγγέλης Δημούδης. Και προαναγγέλλει καθολική αντίσταση των εργαζομένων και κατάληψη των γραφείων της ΕΥΔΑΠ από τη Δευτέρα.
* Ως προς την απόλυση υπαλλήλων του ευρύτερου δημόσιου τομέα, θα γίνει στους δημόσιους οργανισμούς και τις επιχειρήσεις που τίθενται υπό καθεστώς συγχώνευσης και θα συμβεί εντός 12μήνου (σ.σ. και ο χρόνος αυτός θεωρείται χρόνος προειδοποίησης). Αρα, τυχόν επιδίκαση αποζημίωσης έπειτα από δικαστική προσφυγή και νέα οικονομική αιμορραγία του απολυθέντος (γιατί δεν προβλέπεται τέτοια διαδικασία στο νομοσχέδιο), αυτή θα είναι μειωμένη κατά 50%, στο βαθμό που υπήρξε προειδοποίηση απόλυσης...
Με 33 χρόνια αλλά όχι «προ του 1983»
* Παράλληλα όμως οδηγούνται και σε απόλυση οι ηλικιωμένοι υπάλληλοι της κεντρικής διοίκησης, οι οποίοι απομακρύνονται από την υπηρεσία με 33 έτη υπηρεσίας και στο 53ο έτος. Και αυτό γιατί όσοι έχουν 33 έτη δεν συνεπάγεται ότι προσελήφθησαν το 1978, άρα ότι είναι και ασφαλισμένοι της κατηγορίας «προ του 1983 και κατά συνέπεια συνταξιοδοτούνται χωρίς όριο ηλικίας».
Σε πολλές περιπτώσεις οι εν λόγω υπάλληλοι προσελήφθησαν στο Δημόσιο μετά το 1982, αλλά έχουν συμπληρώσει 33 έτη ασφάλισης μαζί με τον ιδιωτικό τομέα, στον οποίο εργάζονταν πριν. Και τα έχουν αναγνωρίσει αυτά τα έτη στο Γενικό Λογιστήριο προκειμένου να λάβουν τα μισθολογικά κλιμάκια...
Σε αυτή την περίπτωση δεν συνταξιοδοτούνται με 35ετία χωρίς όριο ηλικίας, αλλά χρειάζεται και το 58ο έτος της ηλικίας (εξαιρούνται οι ασφαλισμένοι στα ειδικά Ταμεία, όπου η προηγούμενη ασφάλιση στον ιδιωτικό τομέα «μεταβιβάζει» τον ασφαλισμένο στην προ του 1983 ασφαλιστική πραγματικότητα).
Κατά συνέπεια όσοι βγουν σε εργασιακή εφεδρεία στην ηλικία των 53 ετών, ναι μεν σε δύο έτη (με το 60% του βασικού μισθού) θα συμπληρώσουν την αναγκαία 35ετία για συνταξιοδότηση, αλλά θα πρέπει να μείνουν έως και 3 έτη χωρίς εισόδημα. Εάν βγουν στην εφεδρεία, όπως προβλέπεται, στο 53ο έτος θα έχουν σαν εισόδημα το 60% του μισθού μέχρι το 55ο και ακολούθως, μέχρι την σύνταξη (58ο), θα μείνουν άεργοι και φτωχοί για ακόμη 3 έτη.
(Πηγή: Ελευθεροτυπία)
