Η ισοτιμία που πριν από 3 χρόνια βρισκόταν στο 1,65 έκανε ιδιαίτερα ελκυστικό το ελβετικό νόμισμα και σε συνδυασμό με τα χαμηλά επιτόκια, πολλοί ήταν εκείνοι που έσπευσαν να δανειστούν σε ελβετικό.
Σήμερα οι ίδιοι άνθρωποι «ψάχνουν» διέξοδο και λύση, καθώς βρίσκονται να «χρωστάνε» περισσότερα για τα στεγαστικό τους, από όσα αρχικά είχαν δανειστεί, ενώ και οι δόσεις που πλήρωσαν «εξανεμίστηκαν».
Το παράδειγμα είναι ενδεικτικό:
Στα τέλη του 2007 που η ισοτιμία ευρώ-ελβετικού φράγκου ήταν στο 1,65, ο καταναλωτής δανείστηκε 100.000 ευρώ -δηλαδή 165.000 chf- με διάρκεια 25 χρόνια και επιτόκιο 2%.
Η δόση που πλήρωνε ήταν 699 ελβετικά φράγκα ή 424 ευρώ το μήνα.
Σήμερα ο καταναλωτής αυτός έχει πληρώσει περί τις 40 δόσεις στο στεγαστικό του και το αρχικό κεφάλαιο από τα 165.000 ελβετικά έχει μειωθεί στα 147.000 ελβετικά.
Αν η ισοτιμία είχε διατηρηθεί στο 1,65 το υπόλοιπο οφειλής του στην τράπεζα θα ήταν 89.370 ευρώ.
Όμως με την ισοτιμία στο 1,31 ο καταναλωτής οφείλει στην τράπεζα 112.566 ευρώ. Και η δόση του δανείου αυξήθηκε από τα 424 ευρώ στα 533 ευρώ το μήνα, δηλαδή πληρώνει 109 ευρώ περισσότερα το μήνα.
Ωστόσο αν ο ίδιος καταναλωτής είχε πάρει το δάνειο με προστασία δόσης 5%, πληρώνει σήμερα στα 445 ευρώ (η προστασία του προσφέρει κάλυψη στην άνοδο για το πάνω από το 5%).
Σημειώνουμε όμως ότι η «προστασία» καλύπτει μόνο τη δόση και όχι το κεφάλαιο.
Σύμφωνα με τα τραπεζικά στελέχη, πολλοί δανειολήπτες που βλέπουν ότι λόγω ισοτιμίας χρωστάνε περισσότερα στην τράπεζα, αναζητούν λύση, δηλαδή τη μετατροπή του δανείου από ελβετικό σε ευρώ. Όμως στη συγκεκριμένη συγκυρία θα επιβαρυνθούν με μεγαλύτερο κεφάλαιο.
Ενώ στο εύλογο ερώτημα αν θα πρέπει να περιμένουν βελτίωση της ισοτιμίας, για να μετατρέψουν το δάνειο τα τραπεζικά στελέχη απαντούν ότι μετατροπή σήμερα «κεφαλαιοποιεί τη χασούρα».
Η απόφαση, όπως και το ρίσκο, είναι του δανειολήπτη. Το ελβετικό σήμερα βρίσκεται σημαντικά ενισχυμένο και ουδείς γνωρίζει αν η ισοτιμία ενισχυθεί και άλλο π.χ. στο 1,2 ή στο 1,1 οπότε η ζημία για τον δανειολήπτη θα είναι μεγαλύτερη. Όπως και αλλαγή στο 1,4 ή στο 1,5.
Ωστόσο, οι προσδοκίες εξακολουθούν να είναι αρνητικές και η μείωση των εισοδημάτων συνεχίζεται. Οπότε στη λήψη της απόφασης για σύναψη δανείου ο δανειολήπτης δεν πρέπει να εστιάζει μόνο στον επιτοκιακό κίνδυνο.
Τέλος αναφέρουμε ότι μέχρι πρόσφατα το 10% του χαρτοφυλακίου στεγαστικής πίστης των τραπεζών ήταν δάνεια σε ελβετικό φράγκο, δηλαδή δάνεια ύψους 8 δισ. ευρώ. Κάποιοι δανειολήπτες «άλλαξαν» τα δάνεια αυτά σε ευρώ, όταν το ελβετικό ενισχύθηκε στο 1,45 με 1,4 (περίπου το 3%).
(Πηγή: capital.gr)
