Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η επιβολή τόκων σε όλο το ποσό της πιστωτικής κάρτας στην περίπτωση μερικής εξόφλησης. Δηλαδή, αν κάποιος μεταφέρει, για παράδειγμα, 3.000 ευρώ οφειλών από μια άλλη τράπεζα, αλλά πληρώσει μόνο τα 2.000 ή τα 2.500 ευρώ, στο τέλος του μήνα θα του επιβληθούν τόκοι για όλο το αρχικό χρέος, ακόμα και αν στην πραγματικότητα οφείλει σαφώς λιγότερα χρήματα.
Το κόστος μπορεί να είναι ιδιαίτερα υψηλό στην περίπτωση μεγάλων μεταφορών, καθώς οι τόκοι είναι της τάξεως του 18% έως και 20%. Για παράδειγμα, αν κάποιος μεταφέρει 1.000 ευρώ, αλλά πληρώσει μόνο τα 900, θα επιβαρυνθεί με τόκους περίπου 17 ευρώ στο τέλος του μήνα.
Τοκίζονται από την πρώτη μέρα
Μάλιστα, ο νέος αυτός όρος των τραπεζών συνδυάζεται με το ψαλίδι στην άτοκη περίοδο χάριτος που μέχρι πρότινος έφτανε ακόμη και τους 12 μήνες. Τώρα στις μεταφορές τα χρήματα τοκίζονται από την πρώτη κιόλας ημέρα, παρά το γεγονός ότι συχνά οι πελάτες των τραπεζών δεν το γνωρίζουν.
Αντίστοιχα υψηλό κόστος μπορεί να προκύψει και από τη μεταφορά οφειλών σε καταναλωτικά δάνεια. Στην περίπτωση αυτή, μόλις ο πελάτης εξοφλήσει, η τράπεζα δεν κλείνει το δάνειο αλλά το μετατρέπει σε ισόποσο ανοικτό. Αυτό σημαίνει ότι ο δανειολήπτης μπορεί να τραβήξει άμεσα χρήματα για να καλύψει τις ανάγκες του. Με τη διαφορά όμως ότι, ακόμα και αν δεν το κάνει, τα ανοικτά δάνεια επιβαρύνονται με ετήσια έξοδα, τα οποία φτάνουν τα 150 ευρώ.
Για να τα αποφύγει κανείς, θα πρέπει να ζητήσει ο ίδιος από την τράπεζα να κλείσει οριστικά την οφειλή, αλλιώς στο τέλος του έτους θα βρεθεί προ δυσάρεστων εκπλήξεων.
(πηγή: Τα Νέα)
