Τα δεδομένα έχουν πλέον αλλάξει. Οι εποχές των... «παχιών αγελάδων» έχουν περάσει ανεπιστρεπτί τόσο για τις τράπεζες -που χορηγούν δάνεια με το σταγονόμετρο- όσο και για τους πελάτες τους, οι οποίοι βλέπουν να υποχωρούν τα εισοδήματά τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στις δανειακές τους υποχρεώσεις.
Όσοι, από την άλλη, δεν αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα, δύσκολα περνούν το κατώφλι ενός τραπεζικού υποκαταστήματος, καθώς δεν επιθυμούν οικονομικά ανοίγματα.
Το «υπ’ αριθμόν 1» θέμα, που απασχολεί τα τραπεζικά στελέχη αυτή την περίοδο και θα κυριαρχήσει μέσα στο 2011, είναι οι ρυθμίσεις των οφειλών των δανειοληπτών. Το αντίστοιχο θέμα που αποτελεί πονοκέφαλο για τα νοικοκυριά είναι το τί θα κάνουν τις καταθέσεις τους. Αν συμφέρουν, δηλαδή, οι προθεσμιακές, ποιας διάρκειας και είδους και με βάση ποια κριτήρια πρέπει να τις επιλέξουν.
Πώς έχει, λοιπόν, διαμορφωθεί ο χάρτης των σχέσεων τραπεζών-πελατών; Τι πρέπει να περιμένουμε το 2011;
Δάνεια και ρυθμίσεις οφειλών
Οι τράπεζες έχουν ήδη αρχίσει να αναμορφώνουν τα τμήματα που ασχολούνται με τις ρυθμίσεις των οφειλών των δανειοληπτών και τα αιτήματα για αναχρηματοδοτήσεις δανείων. Μια βασική αλλαγή είναι ότι τα τηλεφωνικά κέντρα των πωλήσεων έχουν αρχίσει να μετατρέπονται σε τηλεφωνικά κέντρα συλλογής χρημάτων.
Όσον αφορά στα προϊόντα που θα προωθηθούν στην αγορά, αυτά θα προσανατολίζονται πλέον στην κατεύθυνση της ελαχιστοποίησης της ελάχιστης μηνιαίας καταβολής. Δεν θα ισχύει δηλαδή ο χρυσός τραπεζικός κανόνας που έλεγε ότι το 35%-40% των εισοδημάτων ενός νοικοκυριού πρέπει να είναι το μάξιμουμ των δόσεων δανείων και καρτών. Ο δείκτης πλέον θα μεταβληθεί γιατί ο κόσμος έχει μειωμένο εισόδημα.
Έτσι, το ποσοστό αυτό θα γίνει πολύ μικρότερο για νέα δάνεια. Οι τράπεζες θα αναπτύξουν νέα μοντέλα αξιολόγησης και αρχίζουν να παίρνουν και νέα στοιχεία, όχι μόνο για το εισόδημα, αλλά και για τον εργοδότη.
Άλλωστε, ήδη υπάρχουν προϊόντα ρύθμισης οφειλών για ανέργους, συνταξιούχους και δανειολήπτες που αδυνατούν να πληρώσουν.
Υπό τις συνθήκες αυτές, οι δανειολήπτες πρέπει να σκεφτούν αν μετά τη ρύθμιση του δανείου τους, θα είναι σε θέση να επιβιώσουν από τους τόκους με τους οποίους θα φορτωθούν από την επέκταση του χρόνου αποπληρωμής. Κι αυτό, γιατί πολλές φορές αρχίζουν να χρεώνουν τα παιδιά τους! Όταν κάποιος είναι 55 ετών και επεκτείνει τη διάρκεια αποπληρωμής στα 40 χρόνια, η τράπεζα του ζητεί να βάλει και το παιδί του μέσα στο δάνειο, ώστε να διασφαλίσει ότι θα πάρει τα χρήματα.
Το επόμενο που πρέπει να απασχολήσει τους δανειολήπτες είναι πόσα από τα χρήματα που πληρώνουν είναι τόκοι και πόσα είναι κεφάλαιο. Ο δανειολήπτης πρέπει να ζητήσει από την τράπεζα να του διαχωρίσει τους τόκους από το κεφάλαιο - να εξοφλήσει πρώτα το κεφάλαιο και μετά τους τόκους, ώστε να μη γίνεται ανατοκισμός, και μετά αυτός να συμφωνηθεί σε χαμηλότερο, αν όχι μηδενικό, επιτόκιο από αυτό του κεφαλαίου.
Να ζητήσει στην ουσία από την τράπεζα να διαπραγματευτεί τα κέρδη της από το δάνειό του. Άλλωστε οι τράπεζες έχουν αρχίσει σιγά-σιγά να χαρίζουν τους τόκους προκειμένου να διασφαλίσουν ότι θα πάρουν πίσω τα χρήματά τους.
Στις τράπεζες εκτιμούν ότι ο κόσμος θα αρχίσει να πληρώνει όταν η μηνιαία δόση υποχωρήσει στο 50% της αρχικής.
Οι πιστωτικές
Την ίδια πρακτική πρέπει να ακολουθήσουν και οι κάτοχοι πιστωτικών καρτών που είναι "φουσκωμένες". Να ζητήσουν δηλαδή μείωση της ελάχιστης καταβολής, για να μπορέσουν να τακτοποιήσουν τις εκκρεμότητες αυτές.
Οι συνεπείς κάτοχοι που χρησιμοποιούν τις κάρτες ως μέσο διευκόλυνσης και όχι δανεισμού, μπορούν ακόμα να εκμεταλλευτούν τα προγράμματα ανταμοιβής που προσφέρουν οι τράπεζες.
Οι καταθέσεις
Η μάχη θα συνεχιστεί ώστε να συγκρατηθούν τα κεφάλαια μέσα στην Ελλάδα. Το ζητούμενο επίσης είναι πώς θα επιστρέψουν τα κεφάλαια από τις τράπεζες του εξωτερικού.
Για τους καταθέτες του εσωτερικού, οι ειδικοί προτείνουν τις καταθέσεις σε ξένα νομίσματα, όπως το ελβετικό φράγκο και το αμερικανικό δολάριο. Δεν αποκλείεται μάλιστα να δούμε και πώληση καταθετικών προϊόντων σε αυτή την κατεύθυνση.
Για τους οπαδούς των προθεσμιακών καταθέσεων, συστήνεται να κλείνουν τα χρήματά τους για διάστημα όχι μεγαλύτερο από τρεις μήνες, όσο δηλαδή είναι το διάστημα μεταξύ των ελέγχων του ΔΝΤ για την εκταμίευση της κάθε δόσης...
(πηγή: Εφημερίδα "Κεφάλαιο" - 30/12/10)
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
